Wetenschap en politiek zijn beide voorbeeld van normatieve praktijken. Hun verschillende karakter
maakt het mogelijk dat ze elkaar wederzijds kunnen verrijken. Toch kunnen ze elkaar ook in de weg
zitten. Oneigenlijke politieke prioriteiten kunnen leiden tot onverantwoorde bezuinigingen op uitgaven
voor wetenschap. Omgekeerd kan wetenschap worden misbruikt voor politieke doeleinden. Het komt
erop aan dat zowel wetenschappers als politici zich van het eigen karakter van hun normatieve praktijk
bewust zijn en hiernaar handelen. Dat kan een vruchtbare samenwerking bevorderen en ontsporingen
voorkomen.
In dit essay reflecteert Marc J. de Vries op de verhouding tussen wetenschap en politiek, en geeft
voorbeelden vanuit diverse beleidsterreinen in de praktijk van de politiek.
Dit artikel is nog niet leverbaar. Neem contact op voor de levertijd.